De Peerdentram

Antwerps theatergezelschap

Onze volgende voorstelling
OM NOOIT TE VERGETEN
2-3-4 DECEMBER
Fakkeltheater
Zwarte zaal - Reyndersstraat 7 - Antwerpen

 

 
OM NOOIT TE VERGETEN AFFICHE.png

Fakkeltheater

Zwarte zaal

Reyndersstraat 7- Antwerpen

Speeldata

2,3 en 4 december

Om nooit te vergeten
“Time of my life”

Auteur: Alan Ayckbourn

Regie: Karel Geerts

 

Kent u het restaurant “Essa di Calvi” ?  Klinkt Italiaans, of Grieks, of misschien wel Hongaars, maar is het niet.  Het is wat u ervan wil maken, want het is toneel. 

 

1992. Een zaterdag, 22.30 u.   Een verjaardagsetentje loopt op zijn einde. Irène en haar schoondochter Stephanie keuvelen wat na over de gekregen geschenken.  Haar man Albert is met zijn oudste zoon Patrick in een discussie verwikkeld over wat onduidelijkheden op de firma.  

Tom, de jongste zoon, is bezorgd over zijn vriendin Cindy die kennelijk te veel gedronken heeft.  

Dit alles terwijl Calvinu, of is het Dinka, of beter Aggi, - neen, Bengie - juist, Tuto, probeert iedereen op zijn wenken te bedienen.  

En Ayckbourn zou Ayckbourn niet zijn mocht dit alledaagse tafereel niet uitgesponnen worden tot een wat wrange, soms cynische, soms aandoenlijke, soms hilarische intrige - daarbij duidelijk een loopje nemend met de tijd.  Typisch Ayckbourn.  

telefonisch 070 / 246 036

Over De Peerdentram

Toneelkring sedert 1977

logo-2.gif

Een groepje vrienden beleefde zoveel plezier met improviseren van sketches rond “Slisse en Cesar” dat, zonder ervaring, maar met veel bloed, zweet en tranen, op 5 maart 1977 de volledige versie werd opgevoerd voor vrienden en kennissen. 
Een nieuw amateurtheatergezelschap was geboren. De naam, “De Peerdentram” komt uit een dialoog van “Slisse en Cesar”. 

De tweede productie, “Paradijsvogels” kende minder succes. Met beide voeten terug op de grond, koos “De Peerdentram” voor het meer populaire repertoire van de billenkletsers.  We besteedden vooral veel aandacht aan datgene waarin we van bij het prille begin uitblonken: bij elke gelegenheid feestvieren. 


Gaandeweg voegden zich nieuwe mensen bij ons groepje, anderen hielden het na enkele pogingen voor bekeken. Stilaan sloop er meer sérieux in onze groep en grepen we naar het betere toneelwerk. Enkele stukken van Alan Ayckbourn waren voor acteurs en publiek geweldige ervaringen. We durfden zelfs “Dood van een handelsreiziger” (Arthur Miller) aan. Tussendoor bleven we trouw aan wat het publiek verwachtte, zoals Ray Cooney met zijn knotsgekke situatiekomedies of de volkse, Antwerpse stukken van Jan Christiaens. 


Meer dan veertig jaar later, draait de groep nog altijd rond een vriendenkring, zonder binding met gemeente of welke organisatie dan ook . Ook al zijn veel van de oorspronkelijke leden verdwenen, de meeste leden rijden al 20 jaar mee met “den tram”. We hopen daar nog vele jaren mee door te gaan en het plezier van het toneelspelen te kunnen delen met nieuw jong bloed.

 

Wie is wie?

 
Veerle Verbist
Veerle Verbist

Voorzitter

press to zoom
Karel Geerts
Karel Geerts

Artistieke Leiding

press to zoom
Guido Meeusen
Guido Meeusen

Financiën

press to zoom
Petra Van Damme
Petra Van Damme

Secretariaat

press to zoom
Danny Ryckmans
Danny Ryckmans

PR

press to zoom

IN MEMORIAM LOUIS KENIS

ons oudste lid, regisseur, acteur, heeft ons voor goed verlaten

Louis, je bent en blijft een bijzonder man.  Je ervaringen met mensen van divers pluimage - van midden Limburg, via Rome, over midden Afrika tot in‘t Stad - maakten je tot “meester in de relativiteitskunst”.     

 

Een kunst die je met verve beheerste.  Als regisseur van het eerste uur kon je door je wijsheid en je aanvoelen het beste uit je spelers naar boven halen.  En dat zonder je maar één keer op te winden of je stem te verheffen.  Want je moet het maar doen, zo’n stelletje ongeregeld in de pas krijgen en uiteindelijk een aanvaardbare voorstelling brengen.  Je gaf de juiste kritische richtlijnen, op het veld en langs de zijlijn en, zoals Werner terecht opmerkte, kon je genieten als geen ander als het goed zat.  

 

Het begon allemaal met “Slissen en Cesar” in 1977, gespeeld door de sales afdeling van een toenmalige projectontwikkelaar in het Antwerpse.  Zij zochten een regisseur met als belangrijkste criterium: hij moest gratis zijn.  Je was toen pas werkzaam bij je broer Staf, je was vrij en wilde de uitdaging wel aangaan.  Vierenveertig jaar en tientallen producties later, en ook al wat in leeftijd gevorderd, heb je nog meegespeeld in onze laatste productie “Figaro!”, waar je een duo vormde met Jef, die fier was met zo een ‘kanjer’ de scene te mogen delen.  Zijn woorden.

 

En ik ben ook fier, je mijn toneelvader te mogen noemen voor wie ik zó veel respect en genegenheid voel en van wie ik zó veel geleerd heb.  

 

Het gordijn is gevallen, de voorstelling is afgelopen.

 

Het werd stil in de zaal.

 

En nu ben je er niet meer. Plots niet meer.

 

…Yet Brutus says he was ambitious and Brutus is an honourable man …

Vaarwel goede vriend, vaarwel Louis Kenis.  

Karel

Delicate bloemen

volg ons op: